زندگينامه حضرت فاطمه معصومه سلام الله عليها

نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، «معصومه» است. پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مكرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو مادر امام هشتم نيز هست . لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند.

ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت.

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.

يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. اين جا بود كه آن حضرت نيز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبيت (ع) را با حكومت حيله گر بنى عباس اظهار مى كرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد عده اى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند،سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند، حتى بنابر نقلى حضرت(س) معصومه را نيز مسموم كردند.

براي ديدن ادامه مطلب و عكسهاي مربوط به حضرت معصومه س اينجا را كليك كنيد.

سه شنبه 87/1/27 برابر با 8 ربيع‌الثاني سالروز ميلاد با سعادت امام حسن عسكري عيله السلام خجسته و مباركباد

بسم الله الرحمن الرحيم

انما وليكم الله و رسوله والذين امنواالذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و هم راكعون

با سلام به همه دوستان عزيز

غرض از نگارش اين پست، پاسخ به يكي از كاربران اهل سنت كه با توجه به گفتارش بيشتر به وهابي‌ها مي‌ماند تا به مسلمان اهل سنت. ايشان طي 27 پست كه همه‌اش تكراري بود و روي هم رفته 3 تا 4 كامنت بدون تكرار نمي‌شود، بي‌سوادي و نداشتن ادب و نزاكت خود را به منصه ظهور رسانيد. درحالي كه از جواب دادن به سؤالات ما شيعيان عاجز بوده و جواب سؤالهايش در سايتهاي شيعه به وفور يافت مي‌شود، شبهه‌ي قديمي و پيش پا افتاده آيه‌ي ولايت را مطرح كرده و گفته اگر توانستيد به آن پاسخ دهيد.

گرچه مي‌دانم كه چنين كساني كه چشم حقيقت‌بين خود را بسته‌اند، با وجود اين همه دلايل و براهين كه اكثراً از علماي اهل سنت هست، باز هم بينا نخواهند شد، ولي چند سطري را در اثبات آيه ولايت از همان سايتهايي كه وي مي‌گويد چيزي در آنها نيست انتخاب كرده و تقديم مي‌دارم.

يك نكته‌ي ديگر: در گوگل سرچ كنيد «آيه‌ ولايت» تا بي حد و حصر در اين مورد مطالب ارائه شده را ببينيد.

http://www.al-shia.com/html/far/books/falsafe/barahin_payeha/a20.htm

http://www.roshd.org/per/beliefs/?bel_code=48

http://mouood.org/content/view/734/3/

آيه ولايت

انما وليكم الله و رسوله والذين امنواالذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و هم راكعون.[1]

يعنى: ولى و رهبر شما خداست و پيامبرش و آنها كه ايمان آورده و نماز به پا مى دارند و در حال ركوع زكات مى پردازند.

اين آيه در مورد على(ع) نازل شده، زمانيكه در حال ركوع انگشترى خود را به شخص مستمندى كه تقاضاى كمك مى كرد، عطا نمود چنانچه در كتب اهل سنت با سندهاى متعدد از عده اى از صحابه روايت شده است كه از جمله آنان: